വിധിയാം വേടന്‍റെ അമ്പിനാല്‍ ചിറകുകള്‍ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട കുഞ്ഞിക്കിളി... കാലം അവള്‍ക്കായ്‌ തീര്‍ത്ത മൗനത്തിന്‍ തടവറയില്‍ എന്നും ഒരു എകാകിയായ്‌ അവള്‍....,
പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ അവള്‍ക്കുവേണ്ടി പണിത് വെച്ച ഈ സ്നേഹക്കൂട് അവള്‍ക്കെന്നും എകാന്തതയുടെ കൂരിരുട്ടായി മാറിയതും വിധിയാവാം..
വിശാലമായ ആകാശത്തിലെ മേഖകൂട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ പാറിപ്പറക്കും പറവകളോടൊപ്പം പറന്നു നടക്കാന്‍ കൊതിച്ച ഇവളുടെ നെഞ്ചിലെ തുടിപ്പുകള്‍ അറിയാതെ പോയതെന്തേ....
മനോഹരമായ തന്‍റെ പുഞ്ചിരിക്ക് പിന്നില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച കണ്ണീര്‍ കടലുമായ് കാലത്തിനൊപ്പം അവളും....
അപ്പോള്‍ ആ സ്നേഹക്കൂടിന് ഒരു ശവക്കല്ലറയുടെ പ്രതിരൂപമാണെന്ന്
വേതനയോടെ അവള്‍ അറിഞ്ഞു.......
കുറച്ചുകൂടി എഴുതാമായിരുന്നു..എഴുതി എഴുതി അക്ഷരങ്ങളെ സ്വന്തം വരുതിയിലാക്കുക ആശംസകള്‍..
ReplyDeleteകാത്തി..
Deleteആശംസകള്‍ക്ക് നന്ദി
അവള്‍ പഴയ രൂപത്തില്‍ ഈ ഭുമിയില്‍ പറക്കും പറക്കുവാന്‍ അവളുടെ മനസ്സ് ഉണരട്ടെ............................!!
ReplyDeleteപ്രിയപ്പെട്ട അജയ്....,
ReplyDeleteഎന്റെ ഈ കൊച്ചു ലോകത്തിലേക്ക്‌ കടന്നു വന്നതില്‍ അതിയായ സന്തോഷം....