സ്നേഹതീരത്തോട്...... .

ചോദ്യങ്ങള്‍  നിരവതിയാണ്  നമുക്കുള്ളില്‍ , അലയുകയാണ്   നാം,  ഓരോരോ   ഉത്തരങ്ങളെയും  തേടി ,  ഇവിടെ   എനിക്കുമുണ്ടൊരു  ചോദ്യം   അത് ആരോടെന്ന്  ചോദിച്ചാല്‍  ''സ്നേഹം''  അതെ   സ്നേഹമേ  നിന്നോടാണ്  എന്‍റെ  ചോദ്യങ്ങള്‍    ഇവിടെ   നാം   രണ്ടുപേര്‍    മാത്രം............................!!  

എത്ര  മനോഹരമായിരുന്നു  നീ  ആദ്യമായ്‌  എന്നിലേക്കണഞ്ഞ  നിമിഷം,   നാം ആദ്യമായ്‌ കണ്ടു മുട്ടിയ  നിമിഷം,  അന്ന്  നിനക്കെന്‍റെ   അമ്മയുടെ അഴകായിരുന്നു  ആ   തേനൂറും മാതൃവാത്സല്ല്യത്തിന്‍   മാധുര്യമായിരുന്നു
ഇടക്ക്  നീ  എനിക്കെന്‍റെ  പ്രിയപ്പെട്ട പിതാവിന്‍റെ  ലാളനമായി മാറി എന്‍റെ  പിതാവ് എനിക്കായ് നല്‍കിയ സ്നേഹച്ചുംബനമായി
കാലം ദിനങ്ങളിലൂടെ പ്രയാണം തുടരവേ  വേഷങ്ങള്‍  നിരവദി  എടുത്താടി   നീ  മുത്തശ്ശിയായും  കൂടെപിറപ്പായും   സഹപാഠിയായും അങ്ങിനെ  നിന്നില്‍ രൂപഭാവങ്ങളേറെ കണ്ടു  ഞാന്‍ 

നിന്നില്‍നിന്നും   പ്രണയത്തിലേക്കുള്ള  ദൂരം  വളരെ ചെറുതാണെന്നാലും   ഒരിക്കലും  നിന്നിലൂടെ  ഞാനൊരു  കാമുകനെ   കാണാന്‍  ശ്രമിച്ചില്ല , കാരണം  പ്രണയത്തെ  ഞാനെന്നും  ഭയന്നിരുന്നു  എന്നതാവാം അത്  എന്നും ഞാനെന്‍റെ  പ്രണയം പകര്‍ന്നു നല്‍കിയതത്രയും   പ്രകൃതിയുടെ  മനോഹാരിതയിലേക്കായിരുന്നു

ഒരിക്കല്‍  നീ എന്നിലേക്കൊരു  സൗഹൃദമഴയായ്‌ പെയ്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍  ഞാനതിലെ ഓരോ  മഴത്തുള്ളികളെയും  എടുത്ത് എന്നുമെന്‍ ഹൃദയത്തില്‍  കാത്തുവെച്ചു  അതിലൂടെ ജീവിക്കാന്‍ കൊതിച്ചു .

നീ   ആടിയ  വേഷങ്ങളില്‍  എനിക്ക് ഏറെ പ്രിയമായതും  നിന്‍റെ   സൗഹൃദ  വേഷം  തന്നെ   എങ്കിലും നിനക്കായ്‌  ഞാന്‍  കരുതിവച്ച  ചോദ്യങ്ങളില്‍ ഉത്തരമില്ലാത്ത  ഒരു  ചോദ്യം   ഇനിയും എന്നിലവശേഷിക്കയാണ്  എന്‍ പ്രിയ സ്നേഹമേ  വേദനയോടെ  ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ  ഞാന്‍ നിന്നോട്  വേഷങ്ങളനവധി ആടി തിമിര്‍ത്ത  നിന്നിലൊരു  സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ   വിഷം പുരണ്ടത് എപ്പോഴാണ് ....??? കപട  നാടകത്തിന്‍റെ   മുഖംമൂടികള്‍  നിന്നില്‍ അണിയിച്ചു തന്നതാരാണ്......????